3 Ocak 2016 Pazar

sizi bilmem ama benim aklım kaçtı.



(şu şarkı eşliğinde okumanız tavsiye edilir.)


Onlarca şeye veda ettim bugüne dek, bir çoğuna gerisin geri merhaba diyeceğimi bilerek..
Peşine düşüp özlemini çektiğim kokular oldu,
Kafamda seslendirip birkaç zaman sonra gerçek olduğuna inanmaya başladığım hikayelerim,
Hayır,şizofren değilim.

Bir kadının hayatında çoğunlukla doğruluğundan kesin olduğu siyah fikirleri vardır,
Bir kadının hayatında genellikle bile bile düştüğü yanlışlar,
Bir kadının hayatında bazen müdahale edilemeyecek hale gelen olaylar,
Bir kadının hayatında her zaman onun hayatını sikip atan bir adam, vardır.

Benim perspektifimden, o adam önce babam oldu.
Defalarca "artık görmek istemiyorum bile" deyip "geleceğim" dediğinde sevincimi gizleyemediğim.
Her seferinde biliyordum, en iyisini umduğum halde en kötüsünün başıma geleceğini.
Hayır,terk edilme korkularına dayalı bir hikaye değil bu.

Berbat merhabalar yerine iyi karar verilmiş elvedalara yazılmış bir hikaye.
En başta bunu yapmalıydım,yeniden yeniden yeniden merhaba diyebilmeyi ummak yerine elveda demeliydim,her şey bambaşka olabilirdi,çünkü sonra her şey böyle devam etti.
Tanıdım, alıştım, farkettiğim anda kaçmaya çalışıp hoşçakallardan oluşan kemkümleri düşürdüm dilimden ama öyle zayıf oldular ki kendim bile inanamayıp yeniden merhabalara döndüm.

Zaafımı farkedenler elvedalarıma aldırmadı, ama ciddiydim sevgili okur,yemin ederim her elvedam canımı yaktı,her seferinde ciddiydim. Her şeyden önce kendi iyiliğim için buna bir son verip esaslı bir elvedayla uzaklaşmam gerektiğini, kendi canımı yakmaktan zevk almayı bırakmam gerektiğini çok iyi biliyordum, biliyorum.

Karmasal açıdan sanırım babama biçtiğim ceza asla bitmeyecek.
Karmasal açıdan sanırım anneme biçtiğim ceza bitmeyecek.
Her yeni yıl gibi, bu yılda da büyük planların olduğu bir liste yaptım,sen de yaptın öyle değil mi sevgili okur?
Karmasal açıdan korkarım ruh sağlığım onu teslim ettiğim anda bana dönecek.

"biz aynıyız" cümlesine inandığım tek adam 3 yıldır ölü.
"neredeyse aynıyız" diyen adam her görüşmemizde ölesiye canımı yakıyor.
çoktan ölüp gitmiş biri her gece rüyalarına girip nasıl canını yaksın, bambaşka bir adam tamda bunu yapıyor.
duygusal şiddete maruz kalışlarım yorgunluğumu zilyon kat arttırıyor.

Hepsi kesin bir elveda edemeyişimden...
Kabul edip,veda etmeliyim bu adamlar öldü.
Kendime anlamsız şeyleri kanıtlamaya çalışmaktan vazgeçip,veda etmeliyim,o adam bana göre değil.
Oyunları bırakıp,veda etmeliyim,o insanlar hayatımı berbat etti.

Var mısın sevgili okur?
Canımızı yakan her şeye veda etmeye?
Her yarım kalmış hikayeye?
Her özlenen kokuya?
Her sonu olmayan umuda?

Yüzleşmek zorunda olduğumuz berbat elvedaların yepyeni taze merhabalara dönüşmesi dileğiyle,
mutlu yıllar canım okur...


sen de sıkılmadın mı yalanlardan?

Buluştuğumuz akşamlardan birindeydi,gece yarısı olmadan beni eve bırakırken, "kimsenin seninle isteyerek arkadaş olduğunu düşünmüyorum...